Dio F.C.M. van Gils

Dio F.C.M. van Gils

Dio F.C.M
. van Gils

Blog

My personal experiences.......... 

view:  full / summary

Too busy making a living?

Posted by diovangils on October 11, 2018 at 1:25 AM Comments comments (0)


Too busy making a living?


Iemand schreef me:


"ik ben ontslagen: en dat terwijl ik me altijd helemaal gegeven heb voor mijn baan. Mijn baan ging steevast voor familie uitjes en mijn gezin. Ik werkte vaak als ik ziek was en ik heb steeds al mijn volledige energie en commitment gegeven en mijn baas vroeg steeds het uiterste van me. Als ik thuis kwam had ik nog weinig energie over om me sociaal of met mijn gezin bezig te houden. Toen besloten ze onze vestiging te sluiten en ze hebben iedereen ontslagen. Ik ben gelukkig intussen weer ergens anders aan het werk, maar ik heb wel mijn les geleerd. Ik zeg de schoolbijeenkomsten van mijn dochter niet meer af en ik ga naar het voetbal van mijn zoon. Als een van mijn kinderen of mijn vrouw ziek is, werk ik thuis. Het goeie is, dat mijn huidige baas dat volledig begrijpt en ondersteunt, hij begrijpt hoe belangrijk een goeie werk / privé balans is. Ik was altijd zo druk bezig met mijn werk dat ik vergat te leven".


Goeie bazen, verwachten veel van je, maar verwachten niet dat je een prive leven en je gezin opoffert, of je gezondheid.



  






U past niet in het profiel (u bent te oud)

Posted by diovangils on September 7, 2018 at 5:00 AM Comments comments (0)


Te oud?


Ook ik had al jaren geleden (net zoals Oleg Vishnepolsky, een van mijn contacten en een belangrijk influencer op LinkedIn, zie beneden) goeie ervaringen met het inhuren van oudere werknemers. De bestaande vooroordelen, die ik af en toe terughoor, zijn idd werkelijk bullshit, excuseer mij mijn woordgebruik. Ik herinner me een man genaamd Paul, die ik zo'n 23 jaar geleden inhuurde als medewerker op het contactcenter van Libertel wat ik destijds mocht besturen. Paul was 68 jaar gepensioneerd en diep ongelukkig over het feit dat hij niet meer werkte. Hij oogde energiek en enthousiast. Moest ik hem aannemen op een afdeling waar de gemiddelde leeftijd nauwelijks boven de 20 jaar kwam? Zijn drive won het tenslotte en het bleek een gouden greep. Hij was een lichtend voorbeeld voor de jongere garde die hij met bevlogenheid coachte (vaak in werkaethos) en die hij steevast van goede wijze raad voorzag. De jongeren ondersteunden hem in het omgaan met de computer en de programma's. Hij was enorm blij en leefde duidelijk op.  Paul bleek een zeer gemotiveerde en werd een gewaardeerde werknemer, die goed assimileerde met de jonge garde. We hebben ruim 2 jaar van zijn tomeloze energie en inzet mogen genieten. Na Libertel heb ik bij diverse andere werkgevers oudere medewerkers aangenomen en werd daarin minder teleurgesteld dan soms in hun jongere collega's.


Inmiddels ben ikzelf 23 jaar ouder en blij en gelukkig dat er werkgevers zijn die de bestaande, hardnekkige maar naar mijn idee vaak twijfelachtige vooroordelen naast zich neerleggen en die verstandigerwijs gaan voor een oudere, gepassioneerde, enthousiaste en uiterst betrokken werknemer met heul veul ervaring en die mij hebben binnengehaald de afgelopen jaren om hen te helpen bij veranderen en verbeteren.



Oleg Vishnepolsky

I HIRED a person over 50. Should not be a big deal, but it was. And Oh, My God ! You can't imagine the resistance I had to overcome. " He will never work hard enough", "he will not fit into our culture", "he will be taking a lot of sick days", "he is overqualified" etc Nobody said he was too old. They were all "politically correct". Even now, many years later, I am still upset about those remarks. I had to put my foot down to get him hired. Long story short, he was one of the best hires I ever made. We all learned from him. He made a huge difference for the company. We should STOP calling people over 50 as "overqualified" and "over the hill". There are no overqualified candidates, only under-reported age discrimination. Instead let's consider using these terms: veteran, very experienced, "someone I can learn from", someone who can make a huge difference because of their experience. Our society needs to change. It is time to stop discrimination based on age. Do you agree ?






Ik ben Interimmer

Posted by diovangils on August 24, 2018 at 4:20 AM Comments comments (0)


Interim en tijdelijk;



Ik ben interimmer, niet persé uit vrije wil maar veel meer het afgelopen decennium, uit een zekere noodzaak geboren. Toen ik een aantal jaren geleden aangaf bij mijn werkgever dat ik er geen echte uitdagingen meer had, het dus eigenlijk niet meer zo naar mijn zin had en om die reden ontslag zou nemen, schreeuwde mijn omgeving moord en brand; ik had tenslotte een mooie en vooral vaste baan, bij een goeie werkgever, een goed inkomen (en hypothecaire verplichtingen). Hoe dacht ik ooit nog aan een baan te kunnen komen op mijn leeftijd: ik was al 50 jaar namelijk. Niemand vond dat mijn tegensputteren “maar ik ben niet happy meer” relevant was en opwoog tegen hun goedbedoelde argumenten. Enfin binnen 2 weken had ik een andere baan. Ook deze heb ik in goed overleg (na er een aantal jaren mooie dingen gedaan te hebben en goeie resultaten te hebben behaald), op mijn initiatief be-eindigd.


Vanwege mijn leeftijd, ervaring, beperkende nieuwe wetgevingen (om werknemers te beschermen en de risico's meer bij werkgevers te leggen, jaja)  en de toenmalige recessie, bleek dat ik, zoals zovelen van mijn leeftijd, alleen nog maar werd aangenomen voor tijdelijke jobs en opdrachten, eerst met ( max. 3 keer) te verlengen korte contracten en later ook als zelfstandige. Gelukkig want velen van mijn leeftijdsgenoten en jonger kwamen niet meer aan de bak en/of werden gedwongen tot het ZZP schap). Sinds die tijd is dat mede door deze omstandigheden, mijn graag en vrijwillig aanvaarde lot. Het bleek bij me te passen en bij mijn persoonlijke interesse-spanne, die in hoge mate wordt gevoed door de grootte van de uitdaging die ik moet hebben en de waarde die ik moet kunnen toevoegen. Ik ben nou eenmaal niet iemand die jaren achter elkaar, elke dag, de hele dag hetzelfde kan doen.  Daarvoor ben ik te snel, te energiek, te enthousiast en gepassioneerd en heb ik resultaten nodig om me echt goed en happy te voelen. Ik moet wel duidelijk waarde kunnen toevoegen en eer kunnen behalen, dat is een levensbehoefte. Gelukkig zijn er steeds voldoende bedrijven, die met een uitdaging zitten en zouden willen veranderen cq verbeteren: bedrijven die behoefte hebben aan een frisse wind, of die tijdelijk een uitdaging hebben voor het invullen van een (management) functie.


Sinds een aantal jaren word ik dus eigenlijk van lieverlee, maar met erg veel plezier (en ook nog eens goeie resultaten) door bedrijven ingeschakeld als tijdelijke interimmer en oplosser en verbeteraar. Het in korte tijd behalen van  resultaten en het veranderen en verbeteren is wat mij drijft.


Per eind december mag ik weer een mooie opdracht afsluiten, met dank aan de NCOI en per 1 januari 2019 ben ik weer beschikbaar voor de volgende uitdaging en opdracht ….. waar kan ik weer waarde toevoegen en eer behalen?…… who is next?  Ik ben interimmer, maar elke optie is vanzelfsprekend bespreekbaar.






De procesmanager als noodzaak

Posted by diovangils on August 20, 2018 at 2:20 AM Comments comments (0)



Proces management als noodzaak:



Als operationele manager klantcontact merk je vaak het meest en soms als eerste of de bedrijfsprocessen wel of niet optimaal zijn ingericht en onderhouden. Deze organisatie processen moeten namelijk ontworpen zijn om de klant uiteindelijk zo goed mogelijk te kunnen bedienen en naar volledige tevredenheid te kunnen helpen en ondersteunen. Als deze primaire organisatie processen niet kloppen, kan de klant niet optimaal bediend worden. Gevolg klachten, onzekerheid en onduidelijkheid, niet alleen bij de klant, maar ook bij de medewerkers, die dagelijks in contact zijn met deze klant. Door zoekende medewerkers, mag je hopen dat door eigen initiatief de klant tenminste creatief wordt geholpen en dat niet de onzekerheid leidend wordt bij het helpen van de klant. De gegeven antwoorden zullen echter niet eenduidig zijn, omdat iedereen naar eigen inzicht handelt, buiten een niet functionerend proces om. Bij vele organisaties is het meer dan soms onduidelijk hoe de processen exact lopen en een zoekplaatje. Dit geldt niet alleen voor de operationele processen, zeg de processen die het mogelijk maken een goeie service te verlenen of het primaire product te produceren en of te leveren. Het geldt ook voor de besturende, ondersteunende en plannende processen. Goed ingerichte en centraal opgeslagen processen zijn een belangrijke en noodzakelijke basis om de klant goed te kunnen helpen.


Mijn ervaring is dat vooral complexe en/of sterk silo ingerichte bedrijven moeite hebben om een goed werkend ketenproces voor elkaar te krijgen: om alle afdelingen voldoende aangehaakt te krijgen en te houden op de keten en het uiteindelijke (klantgerichte) doel. Bij snel groeiende bedrijven zie je dan vooral, dat men is blijven steken in een zoekend onderhands handjeklap en fragmentarische afspraken tussen onderlinge afdelingen, waar discussie voortdurend blijft ontstaan. Waar dit voortdurend zoeken en niet belegde verantwoordelijkheid voor de processen, een goed werkend ketenproces in de weg staat. Waar alle stakeholders niet of maar deels zijn aangehaakt en waar uiteindelijk voortdurend de eigen (silo) belangen gelden en niet het klantbelang. Vaak worden, niet geheel onlogisch, degenen die het meest last hebben van niet goed werkende processen (de operationele onderdelen aan de klantkant), de eigenaar van dit ketenproces en degenen waar naar gekeken wordt in oplossende zin. Door de last en de ongemakkelijkheid worden daar vaak deze ketenprocessen in verantwoordelijkheid en wanhoop toe-geeigend en opgepakt. Vaak is dat de afdeling waar het klantcontact plaatsvindt. Operations en klantcontact zijn echter slechts een onderdeel (en sluitstuk) van het ketenproces en zijn een van de laatste van waarschijnlijk meerdere stakeholders in het proces. Aan het einde van het ketenproces bevindt zich de stakeholder die met name kritisch moet zijn over de uiteindelijke werkbaarheid en practische uitvoerbaarheid van het proces intern en de gevolgen voor de klant. Is het proces voldoende klantgericht, zou eigenlijk de vraag voortdurend in elk onderdeel van de keten moeten zijn. Het toe-eigenen van ketenprocessen door een van de stakeholders is steeds een slechte oplossing gebleken en een onderstrepend signaal van silo denken en acteren.


Er zijn gelukkig genoeg bedrijven, die inzien dat werkprocessen basis zijn, zowel voor de interne bedrijfsvoering alsook voor het uiteindelijke doel, de klanttevredenheid. Zij stellen tijdig een verantwoordelijke of een professionele procesmanager aan. Iemand die hoog over boven alle partijen staat en weet hoe een ketenproces tot stand komt. Iemand die kritisch op efficiëncy stuurt (liefst Six Sigma gecertificeerd), iemand die weet wat het einddoel moet zijn (klanttevredenheid) en dat bewaakt: iemand die weet dat een proces nooit in beton gegoten is in een voortdurend veranderende wereld (en dus indien nodig, tijdig en met regelmaat het proces toetst en kan aanpassen). Een persoon, die boven alle interne belangen en politiek staat, die los kan komen van een eventueel silodenken, persoonlijke belangen, interne cultuur en behoudend denken.  We hebben het altijd zo gedaan is nou eenmaal en ten ene male geen goeie raadgever in een veranderende markt. 


Het uiteindelijke resultaat van een goeie proces management inrichting is een groeiende medewerkerstevredenheid (afnemend ziekteverzuim): immers iedereen weet precies wat te doen en wat er verwacht wordt. Een groeiende medewerkers-tevredenheid en meer duidelijkheid heeft een afname van klachten en een toename van klanttevredenheid tot gevolg. De organisatie zal loskomen van traditioneel en silodenken en de samenwerking onderling zal verbeteren en irritaties onderling verminderen (er is maar een belang en dat is het klantbelang). Tijd- en energie-rovende discussies en meetings over onderlinge afspraken en processen zullen afnemen en de organisatie raakt meer in control en kan de transitie maken van reactief naar meer pro-actief. Veranderingen tenslotte zullen in dit kader sneller en beter kunnen worden doorgevoerd als er een verantwoordelijke is voor de processen en de procesveranderingen. Reden genoeg lijkt me om proces management goed in te regelen. Mooi dat ik sommige bedrijven in het verleden, bij het bewustzijn hierover en het inrichten en dichttimmeren van een effectief en klantgericht proces management heb kunnen adviseren en helpen.


Zie ook het relaas van Emiel Kelly: trainer procesmanagement:  https://www.sigmaonline.nl/2017/02/emiel-kelly-procesmanagement/











Geraniums

Posted by diovangils on August 4, 2018 at 4:30 AM Comments comments (0)

Geraniums


Hoewel ik het nog moeilijk onder ogen kan en wil zien: volgend jaar in mei 2019, word ik 65, de leeftijd waarbij we nog niet zo lang geleden, voor de echte volhouders tenminste, met pensioen gingen: de jaren ervoor traden mensen namelijk massaal vervroegd en op veel jongere leeftijd uit. Pensioenen en leeftijd, een dagelijkse discussie momenteel: moeten mensen die op hun achttiende zijn begonnen met werken niet eerder met pensioen? Is 25 of 30 jaar in het arbeidsproces en voldoende te hebben bijgedragen, niet de gewenste grens? ....... Of onze gewaardeerde landgenoten dan, diegenen met fysiek (of psychisch) zware beroepen, moeten zij niet de mogelijkheid hebben eerder te stoppen? Is het ophogen van de pensioenleeftijd überhaupt wel eerlijk voor de mensen die na 1954 zijn geboren? Velen vinden van niet en hadden ook graag met hun 55e met pensioen gegaan, zoals de velen die hen voorgingen.


Ik doe pertinent niet mee aan deze discussie en ik lijk wel de enige te zijn, die blij is door te mogen werken tot momenteel mijn 67e levensjaar. Nog 2 jaar te gaan komt met rasse schreden (time flies when you are having fun) en wel angstwekkend dichtbij. De angst om uitgerangeerd te zijn, niet meer te kunnen deelnemen en niets meer te kunnen toevoegen aan het arbeidsproces en onze maatschappij is nijpend aanwezig. Als wijze edoch nutteloze oude man in een zijlijn geparkeerd te worden, ik moet er nog niet aan denken.


Het spookbeeld dreigt, van niet meer met enthousiasme mijn ervaring te kunnen overdragen aan een jongere generatie, niet meer een bijdrage te kunnen leveren aan het herstel, bewustzijn en bijsturing van dwalingen door gebrek aan ervaring binnen bedrijven. Niet meer te kunnen adviseren, bijschakelen, veranderen, aanpassen, in lijn brengen en ga zo maar door. Ik weet dus een ding als ik op mijn 67e nog de energie, enthousiasme, gezondheid en drive heb, die ik nu nog heb, dat ik kost wat kost niet achter de geraniums zal belanden. Dit beeld zal ik zolang ik kan met kracht terzijde schuiven en ik zal zo lang de maatschappij die behoefte heeft, mijzelf blijven aanbieden, voor trainingen, advies en coaching. Wellicht zal ik wat vaker en langer in mijn geliefde Italië verblijven, maar tussendoor maak ik me dan nog graag nuttig. Voor mij dus geen geraniums.


Per 1 januari 2019 mag ik weer een mooie opdracht bij de NCOI afronden en een prachtervaring op mijn CV bijschrijven. Wat geniet ik nog elke dag en heb ik de afgelopen maanden weer genoten van de bijdrage die ik heb kunnen leveren. Per 1 januari mag ik weer op zoek naar een nieuwe opdracht, ik geniet al bij het idee van weer een nieuwe uitdaging. Al een aantal jaren doe ik interim werk en dat bevalt me buitengewoon goed. Ik heb nog nooit een probleem gehad om in weerwil van leeftijd of anderszins, telkens weer na een afgeronde opdracht aan de bak te komen, in tegenstelling tot de vele 50 plussers in mijn omgeving en in mijn LinkedIn netwerk die dagelijks struggelen en die om welke reden dan ook geen werk kunnen vinden. Ik kan dus sowieso altijd na mijn pensioen, deze 50 plussers begeleiden, trainen en helpen naar werk: heb wat ervaring zogezegd, dus die bijdrage kan ik sowieso nog leveren.




De geraniums bij ons Italiaanse huis, waar ik best elk jaar een tijdje (niet te lang) achter wil gaan zitten, na mijn pensioen........


Trouwens ook te huur voor alreeds gepensioneerden   http://www.casadelporticato.com




De klant centraal......

Posted by diovangils on July 29, 2018 at 2:15 AM Comments comments (0)


De klant centraal.....


Succesvolle bedrijven, zijn bedrijven die met een sublieme service de klant volledig centraal stellen. Een goeie relatie met de klant is om evidente redenen van levensbelang. Klanten die gemakkelijk 24/7 snel het juiste antwoord krijgen op hun vragen en die gemakkelijk respons krijgen op een eventuele klacht. Het klachtenproces moet dus goed zijn ingericht (vooral op het voorkomen van klachten). Het draait uiteindelijk om het persoonlijke contact en de aandacht. Het bouwen van een bedrijf rond de klant blijft de grootste uitdaging voor veel bedrijven. Bij een sterke groei van een bedrijf zie je vaak dat het betrekken en betrokken houden van alle afdelingen bij de klant het grote struikelblok is, alsook het bewaren van het bewustzijn voor de klant in het hele bedrijf, dus niet alleen bij de service-afdeling. Het is van belang om inside out silodenken bij de diverse afdelingen te voorkomen, door een gezamenlijk centraal en allesoverstijgend doel te stellen, namelijk de klant.


De best practices van klantgerichte bedrijven zijn gevoegelijk bekend. Dat zijn de bedrijven met een uitzonderlijke serviceverlening en goeie relatie met hun klant. Bedrijven die luisteren naar hun klanten, die in staat zijn volledig vanuit de klant te denken en te acteren en die de klant altijd op de eerste plaats stellen en de verwachtingen goed managen en overtreffen. Bedrijven die de wereld voortdurend en blijvend door de ogen van de klant kunnen zien, die hiervoor hun waardevolle klantdata gebruiken en die dit over de bühne krijgen in de hele organisatie. Dat zijn de best draaiende en meest succesvolle bedrijven.


Vanuit mijn ervaring heb ik met regelmaat bedrijven gezien en meegemaakt, die slecht in staat zijn een sterk inside out silo denken en acteren binnen een bedrijf te doorbreken en dit weten om te buigen: processen worden er helaas ingericht vanuit een bedrijfsbehoefte en de wensen van de diverse afzonderlijke entiteiten en afdelingen. Iedereen (elke afdeling) vindt zichzelf belangrijk, maar er wordt te weinig vanuit de klant gedacht. De alles overkoepelende klantgedachte ontbreekt bij dit silodenken. Wat de klant verwacht en wil (klentwens) is overall te weinig bekend. De klant bepaalt, de klant betaalt.  Eerst de klant dan volgt de omzet vanzelf.


Er is veelal geen algemeen beleid en visie op overall bedrijfsbrede klantgerichtheid. Ook juiste en volledige (beschikbare) klantdata en een machinerie die dat klantcentraal denken ondersteunt en waaruit de juiste (klant)analyses gemaakt kunnen worden, mankeert of ontbreekt. Een klantenservice die niet volledig en goed de klant kan ondersteunen, omdat de juiste mensen of de juiste ondersteunende middelen daarvoor ontbreken, helpt niet echt in deze. Tenslotte zijn er nog steeds bedrijven waar de focus meer ligt op sales dan op de klant en waar te sterke kostenbesparingen op de verkeerde plekken verdere groei, innovatie en klantgerichtheid tegenwerken. Ik heb nogal wat bedrijven gezien die in volledige eigenwijsheid en overtuiging, hierdoor uitermate reactief achter de feiten aan blijven lopen en niet de transitie kunnen maken naar een efficiënt (kostenbesparend) en een goed functionerende klantgerichtheid. Jammer en een gemiste kans: het kan vaak veel beter.





Nieuwe opdracht

Posted by diovangils on October 4, 2017 at 1:55 AM Comments comments (0)

Nieuwe Opdracht:


Per 23 oktober, in het memorabele jaar 2017, start ik als interim manager Studiebegeleiding bij de NCOI. Weer een mooie nieuwe opdracht en uitdaging. Ik zal daar vooral verantwoordelijk zijn voor de klant en medewerkerstevredenheid. Heb er zin an.........


Contract verlengd van eind mei 2018 tot 1 januari 2019.......


Per 1 januari 2019 sta ik dus weer open voor mooie nieuwe (tijdelijke) opdrachten in klantcontact of algemeen management. ben namelijk nog lang niet klaar om achter geraniums of andere planten terecht te komen. #nog te enthousiast en teveel energie



NV Nederland

Posted by diovangils on October 1, 2017 at 2:00 AM Comments comments (0)


NV Nederland


Onrust bij Defensie:  door verregaande bezuinigingen staan defensie-medewerkers onder grote druk en moet er gewerkt worden met ondeugdelijk materiaal en met voortdurend verslechterende randvoorwaarden. Tenslotte gebeuren er dodelijk ongelukken. Een minister moet opstappen. Bij de politie rommelt het, binnen het Onderwijs, alsook bij andere ambtelijke instellingen: ziekteverzuim en uitval nemen toe en ook de ernst ervan en men vraagt zich in wanhoop af hoe dat komt. Ministers, directies en beleidsmakers stappen uiteindelijk op. (met als beloning en dank, schandalige oprot- eh ik bedoel uitstroom-premies, maar dat geheel terzijde).


Het zal u niet verbazen dat ik constateer dat dezelfde tendenzen met eenzelfde oorzaak aan de gang zijn in het bedrijfsleven.  Ik merk dat op, want ik kom tenslotte nog eens ergens in mijn hoedanigheid als ad interim manager. Mankracht is mede door wetgeving en belastingen te duur en veel te risicovol in financiële zin, voor werkgevers, met alle gevolgen van dien: geen vaste contracten meer en overbelasting. Om te kunnen concurreren en onder druk van aandeelhouders (met winstbejag), moet het kostenplaatje flink omlaag. Verregaande veranderingen worden geforceerd en snel de een na de ander, doorgevoerd. Vaak ronduit slecht ingestoken qua doordacht en verantwoord verandermanagement. Gespeend van elk begrip voor de menselijke psyche en maat en de algemene beperkingen van ons mensheid (we zijn geen robots) vallen ze slecht begeleid rauw en koud op het dak van medewerkers. Jammer te zien dat sommige werkgevers geen notie hebben hoe en in welke dosering dit in te steken en dat er onder dwang en in blinde paniek wordt voorbijgegaan aan (nog steeds) het belangrijkste werkmateriaal, de mensen. Deze kortzichtigheid zal onder de streep meer gaan kosten. Ben ik zo dom of zijn jullie zo slim, vraag ik me dan met enige regelmaat af?   *zie opmerking onderaan.


Enfin er wordt dus enorm veel en steeds meer van werknemers verlangd: steeds minder mensen moeten steeds meer gaan doen, mankracht is duur en daar is, denkt men het meeste eer te behalen. Medewerkers worden uiteindelijk tot op het bot leeggezogen. Verwachtingen en druk topdown van bovenaf zijn uiteindelijk niet meer realistisch en te hoog gespannen (met de nadruk op gespannen). Medewerkers worden daarna keihard afgerekend op deze onrealistise opdrachten en te hoog gelegde latten en verwachtingen.Velen werken boven hun kunnen en hebben te maken met het angstvallig ophouden van een dagelijkse schone schijn, zichzelf beter en anders voordoen dan ze van nature zijn of kunnen. De werksfeer wordt geweld aangedaan, scheefgroei in onderlinge verstandhoudingen en de werkdruk stijgt onevenredig en daarmee het ziekteverzuim, burn-outs en uiteindelijk onze welvaartsziekten. Haha hoe komt het dat de kosten van onze verzorgingsstaat steeds meer stijgen? Vergrijzing ja, veelverdienende zorgmanagers, ja,  Geldverspilling in de zorg zo u wilt, ook ja....... maar stijging van welvaarsziekten en werkgerelateerde ziekten ook dus. Ik kan u zeggen werkgevers en politiek, krijg uw bekomst en beland in de vicueuse cirkel, waaruit moeilijk de weg terug te vinden zal zijn en waar nog meer ministers, directeuren en beleidsmakers zullen sneuvelen!


Rest de schuldvraag. Politiek?  Werkgever? of misschien uiteindelijk wel de verandermanager of de crisismanager?  Ik kom helaas veel angstculturen tegen: medewerkers die hun mond houden en slikken en die doorgaan tot het gaatje om hun baan te behouden (vooral de wat oudere medewerkers). Bij jongeren neemt het verloop toe (jobhoppen noemen we dat en ervaring staat goed op je CV)  wat ter plekke het probleem soms alleen maar verergert. Uiteindelijk vallen medewerkers uit: bij artsen stijgt het aantal burn-out klachten dramatisch, ook onder steeds jongere werknemers. Ik zie bedrijven waar men onder druk vooral continue bezig is met FTE management: de organisatie slikt, zwijgt, gaat door en valt tenslotte om. Weer in noodzaak gevolgd door herstelacties en beleidsaanpassingen hierop en het inhuren van crises managers.


Zo is de een zijn dood de ander zijn brood dan weer: ikzelf wordt steeds meer ad interim ingehuurd om met deze gegeven feitelijkheden enigszins en zo goed en kwaad als mogelijk is, een menselijk maat terug te brengen in organisaties en zowel de medewerkerstevredenheid alswel de klanttevredenheid te verbeteren. Een CHO (chief happines Officer) wordt een steeds noodzakelijker functie binnen bedrijven. Ik tref met enige regelmaat bedrijven aan waar het ziekteverzuim soms ver boven de 10% is, met uitschietsers ver daarboven (waarvan een fors deel burn-outs en werkgerelateerd). Aandacht geven, mensen bottom up betrekken, andere rekensommen maken (minder gebaseerd op volledig uitzuigen qua productiviteit), het wederzijdse wantrouwen tussen directies en werkvloer verminderen en verbeteren van communicatie: kortom verantwoord verandermanagement en kostenbeleid. Onder de streep zal bij directies en politiek moeten doordringen dat we op bovengenoemde manier in elk geval, zelfdestructief als lemmingen op weg zijn naar de afgrond en dat alleen een menselijke verandermanager uiteindelijk niet de soelaas biedt, die verwacht wordt. Ik roep vaak "niet aan de achterkant repareren, maar aan de voorkant voorkomen is de enige oplossing". Als ik bij dit wezenlijke bewustzijn wat waarde kan toevoegen, heb ik weer een van mijn doelen bereikt.


Gisteren stonden we aan de rand van de afgrond en vandaag zijn we weer een stapje verder.


*Ik realiseer me dat ik generaliseer: vergeef mij mijn lichtelijke cynisme en wat kritische houding ten opzichte van deze ontwikkeling. Het zal aan mijn leeftijd en ervaring liggen, dat ik een groeiende moeite heb met domheid en kortzichtigheid in deze. ....... en natuurlijk en gelukkig zijn er bedrijven waar het wel begrepen wordt en waar nog wel ruimte is en begrip voor de menselijke maat: waar geluisterd wordt naar de werkvloer, waar respect en aandacht is voor mensen en waar verantwoord FTE beleid wordt gevoerd. Voor klant contact afdelingen is medewerkerstevredenheid (en werkgeluk) in elk geval wezenlijk en een op een verbonden met klanttevredenheid. 





Verlengd

Posted by diovangils on August 12, 2017 at 4:15 AM Comments comments (0)

Verlengd... en eind oktober weer verder.


Mijn interim opdracht en contract bij MediQ is met 2 maanden verlengd tot eind oktober 2017.  Heel fijn, dan kan ik kennismaken met de nieuwe directeur klantcontact, die op 1 september start en kunnen we de overdrachten met een nieuwe manager (is uitgezet, wordt gezocht) goed laten verlopen. Ook kunnen we dan nog wat lopende zaken goed afronden. Ik heb het bijzonder naar mijn zin gehad bij MediQ, er was heel veel te doen en er is dan ook geen dag geweest dat ik met tegenzin richting Utrecht De Meern reed. Mooie dingen kunnen doen vooral met de medewerkers, de initiële opdrachten grotendeels kunnen vervullen en nu is het weer tijd om over te dragen en me klaar te maken voor de volgende nieuwe fijne uitdaging. Ook weer een leuk vooruitzicht, waar ik nu al naar uitzie.


Het is grappig te merken dat ik steeds vaker zelf gebeld wordt door recruiters, headhunters en andere partijen in de markt, die vragen of ik (meestal per direct) beschikbaar ben, omdat ze mijn Linked-In profiel gezien hadden of omdat ik werd aangeraden in de markt. Duidelijk meer dan voorheen.  Zou dat het gevolg zijn van een sterk aantrekkende economie of omdat mijn profiel en CV steeds interssanter wordt voor de markt? Enfin, ook tijdens mijn werkzaamheden bij MediQ ben ik een aantal keren gebeld, meestal voor een directe beschikbaarheid of beschikbaarheid op zeer korte termijn. Momenteel lopen er nog 2 interesses vanuit de markt waarbij begin november eventueel een passende startdatum zou kunnen zijn.  Dat geeft de burger moed, om snel weer ergens aan de slag te kunnen. kan nou eenmaal niet stilzitten en heb een grote urge om ergens van belang te kunnen zijn (en eer en waarde te kunnen toevoegen).






Manager ad interim .....

Posted by diovangils on July 20, 2017 at 1:00 PM Comments comments (0)

Manager ad interim


Alweer een paar maanden tot volle tevredenheid gedetacheerd bij MediQ als interim manager van de Customer Service CombiCare. De afgelopen maanden met het team van Teamleiders intern hard gewerkt aan de verbetering en behoud van de bereikbaarheid en het servicelevel van de klantenservice. Door efficiëncyslagen en verbeteringen (lean) en door het terugbrengen van ziekteverzuim hebben we inmiddels een aantal FTE kunnen uitstromen en kunnen besparen. Bezig met cultuuraanpassingen en bewustzijn vergroting van de medewerkers: werken naar meer zelfstandigheid en zelfsturing. Mijn 6 maanden contract dat eindigt eind augustus 2017 is met 2 maanden verlengd, omdat na augustus nog een herinrichting moet plaatsvinden en MediQ voor mijn functie nog geen passende invulling heeft. Er is dus nog even genoeg te doen. Eind oktober zal ik dan weer beschikbaar zijn voor de markt en dan kan ik weer op zoek naar een nieuwe mooie (tijdelijke) uitdaging.





Rss_feed